«Ο ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΚΑΙ Ο ΦΤΩΧΟΣ»

     Ποιος δεν έχει ακούσει το διάσημο μυθιστόρημα του Μαρκ Τουέιν, που, μάλιστα, έγινε και θεατρικό και κινηματογραφικό έργο, στο οποίο δύο ολόιδια παιδιά, ο πρίγκιπας Εδουάρδος και ο ζητιάνος Τομ Κάντυ, άλλαξαν  θέση και βρέθηκαν ο μεν στις φτωχές  γειτονιές του Λονδίνου και ο δε στο βασιλικό παλάτι; Το εν λόγω μυθιστόρημα, που είναι ένα φιλοσοφικό παραμύθι, μας διδάσκει- μεταξύ άλλων- ότι η τύχη, πολλές φορές, μπορεί να τα φέρει τα πάνω- κάτω και να μας οδηγήσει σε καταστάσεις που ούτε φανταζόμαστε ότι υπάρχουν.

Νομίζετε ότι αυτό μπορεί να τύχει μόνο σε ανθρώπους; Κάνετε λάθος! Και άλλα πλάσματα γίνονται άθυρμα στα χέρια της μοίρας, όμως, σε αντίθεση με τους ανθρώπους, δεν μπορούν ούτε να το φιλοσοφήσουν ούτε να το αποδεχτούν.

Αυτές οι σκέψεις ήρθαν στον νου μας, όταν πέρυσι, κατά την επίσκεψή μας στο ΚΑΖ, ακούσαμε την ιστορία του  Mr. Rafi, ενός πανέμορφου και αριστοκρατικού πίτμπουλ, που βρέθηκε, κατά τη διάρκεια της καταστροφικής φωτιάς του 2018, στο Μάτι. Τότε, ελπίζαμε ότι θα βρει αμέσως ένα νέο σπίτι. Πέρασε, ωστόσο, ένας χρόνος και μαθαίνουμε ότι ακόμα φιλοξενείται στο Καταφύγιο και, σύμφωνα με τους εθελοντές του ΚΑΖ, παραμένει φοβισμένος και στρεσαρισμένος. Όλο κοιτά έξω από το παράθυρο, περιμένοντας το αφεντικό να το πάρει πίσω στην παλαιά και άνετη ζωή, μέσα στην αγάπη και τη ζεστασιά ενός σπιτιού. Δεν μπορεί να κατανοήσει ότι το σπίτι αυτό μαζί με το αφεντικό του μπορεί να μην υπάρχουν πια και ότι η φροντίδα των ανθρώπων του Καταφυγίου είναι αυτή που τον κρατά ζωντανό.

Ευτυχώς που υπάρχουν τέτοιου είδους σύλλογοι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, όπως το ΚΑΖ στο Μαρκόπουλο, που ασχολούνται με τη φροντίδα των αδέσποτων ζώων, τη συλλογή τους από τον δρόμο, την οργάνωση της παραμονής τους στο καταφύγιο, την περίθαλψή τους μετά τη στείρωση, τον εμβολιασμό και τη θεραπεία των άρρωστων ή τραυματισμένων ζώων.

Εφέτος, λόγω πανδημίας, αυτή η μέριμνα κατέστη ιδιαίτερα δύσκολη, επειδή δεν υπήρχε η δυνατότητα για το Καταφύγιο να διοργανώσει τα Εορταστικά Παζάρια, όπως συνήθιζε. Έτσι, δεν εξασφαλίστηκαν χρήματα, απαραίτητα για τη λειτουργία του.  Όπως κάθε χρόνο, έτσι και εφέτος- ακόμα και μέσα στην καραντίνα- συγκεντρώσαμε  φάρμακα και ζωοτροφές, για να μπορέσουν όχι μόνο ο Mr.Rafi αλλά και άλλα άρρωστα και κακοποιημένα σκυλιά του ιδρύματος να τραφούν και να περιθαλφθούν, μέχρι να μπορέσουμε να μαζέψουμε και τη δεύτερη προσφορά αγάπης.

«Ο Πρίγκιπας και ο Φτωχός» του Μαρκ Τουέιν, που είχαν την ηλικία των μαθητών μας, γεννήθηκαν την ίδια ημέρα και έμοιαζαν καταπληκτικά ∙ σαν να ήθελε ο συγγραφέας να μας διδάξει ότι η φύση γεννά τους ανθρώπους ίσους και ομοίους και ότι οι σκληρότητες και οι αδικίες της ζωής είναι αυτές που τους χωρίζουν, όσο μεγαλώνουν. Έχοντας δοκιμάσει τη μοίρα των φτωχών, ο Πρίγκιπας άλλαξε, άρχισε να αγαπά και να φροντίζει αυτούς που βρίσκονταν σε ανάγκη. Μήπως είμαστε και εμείς σε κατάλληλη ηλικία να ωριμάσουμε, να κατανοήσουμε, να μάθουμε να προσφέρουμε, να φροντίζουμε, να αγαπάμε; Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να ελπίζουμε ότι, μια ημέρα, και ο Πρίγκιπας Mr. Rafi θα γυρίσει πίσω στο «παλάτι» του και στον άνθρωπο που θα τον αγαπά…