Η πρώτη θεματική συνάντηση η οποία οργανώθηκε για μαθητές και γονείς του σχολείου, έλαβε χώρα την Κυριακή 03.11.2013 με θέμα «Στα βήματα του Σωκράτη».Τα παιδιά και οι μεγάλοι περιηγητές περπάτησαν τον δρόμο τον οποίο ακολούθησε ο φιλόσοφος την μέρα της προανάκρισης, κάνοντας στάσεις στα σημεία όπου σταματούσε και ο ίδιος όπου και γινόταν κάθε φορά μικρή ξενάγηση στο χώρο και διήγηση των τότε γεγονότων με αναφορά των σχετικών κειμένων του Πλάτωνα. Ένα σημαντικό μέρος της συνάντησης αποτέλεσε η ξενάγηση στο αρχαιολογικό χώρο του Λυκείου του Αριστοτέλη ο οποίος παραμένει ακόμα κλειστός για το κοινό.

Το εγχείρημα ήταν τριμερές: περιλάμβανε το θεωρητικό κομμάτι (φιλοσοφία και διδασκαλία του Σωκράτη), που το είχε επωμιστεί η κ. Μπούρα, φιλόλογος, διδακτορικό στη δεύτερη σοφιστική, το πρακτικό κομμάτι (της ταύτισης του χώρου), που το είχε αναλάβει η κ. Μαχαίρα, φιλόλογος, διπλωματούχος ξεναγός, και την επιτόπια αναβίωση (δραματοποιημένη αφήγηση λημμάτων πλατωνικών διαλόγων), που το είχε αναλάβει ο κ. Ασλανίδης, οικονομολόγος, ηθοποιός, ενσαρκώνοντας το μεγάλο φιλόσοφο και τους μαθητές Γιαννόπουλος Μανώλης, Μανουδάκης Τάσος και Παπαϊωάννου Ελένη, που έπαιζαν εναλλασσόμενα τους μαθητές του Σωκράτη στους αντίστοιχους διαλόγους.
Το ραντεβού ήταν 9:00 στο πάρκο της Ριζάρειου.  Το μεγαλύτερο μέρος του γκρουπ είχε συγκεντρωθεί από τις 8:45 κιόλας!  Με έναν ενθουσιασμό, που ήταν διάχυτος, ξεκινήσαμε κατευθυνόμενοι προς την οδό Ρηγίλλης.  Πρώτη στάση ήταν ο αρχαιολογικός χώρος του Λυκείου (αργότερα του Αριστοτέλη..).  Ιερή συγκίνηση μας κατέλαβε καθώς, όχι μόνο ήμασταν οι δεύτεροι  εισήλθαμε με ειδική άδεια σε ένα χώρο που παραμένει κλειστός για το κοινό, εφόσον οι ανασκαφές δεν έχουν τελειώσει, αλλά και επειδή ο χώρος μας μάγεψε και μας έκανε να νιώσουμε κατ’ αποκλειστικότητα μέσα στη σιωπή του κυριακάτικου πρωινού τις ενεργειακές του δονήσεις τις προερχόμενες άμεσα από το παρελθόν. Εκεί έγινε σύντομη εστίαση των θέσεων του Σωκράτη, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη και της συμβολής του στην ιστορία της παγκόσμιας φιλοσοφίας, καθώς επίσης δόθηκε ευκαιρία να περπατήσουμε εκεί που 2500 χρόνια πριν γυμναζόταν και συζητούσε ο Σωκράτης και τόσοι άλλοι.  Ακολούθησε δραματοποιημένη αφήγηση των πλατωνικών διαλόγων «Ευθύδημος» και «Θεαίτητος» και ταύτιση του χώρου.  Σημειωτέον ότι οι πρώτοι που τους επετράπη η είσοδος ήταν οι συμμετέχοντες στο παγκόσμιο συνέδριο φιλοσοφίας, που έλαβε χώρα φέτος το καλοκαίρι.
Έπειτα πήραμε τη οδό Λυκείου και, απολαμβάνοντας μία βόλτα μέσα στο πράσινο, διασχίσαμε τον Εθνικό Κήπο.  Μπροστά στο Ζάππειο Μέγαρο έγινε σύντομη ανασκόπηση των δύο προαναφερθέντων χώρων  από την πρώτη λειτουργία τους ως σήμερα.
Ακολουθώντας την οδό Αρδηττού, κατηφορίσαμε στο χώρο της σημερινής εκκλησίας της Αγ. Φωτεινής.  Εκεί συντελέστηκε μία αποκάλυψη : χρονομεταφερθήκαμε για λίγο από το «εδώ και τώρα» στο «εκεί και τότε».  Δεν ακούγαμε τα αμάξια, δε βλέπαμε τσιμέντο, δε μυρίζαμε καυσαέριο.  Ήμασταν εμείς και η αναβιωμένη χλωρίδα και πανίδα που δικαιολογούσε άριστα την ύπαρξη του σπηλαίου του Πανός, της Εκάτης, της Αρτέμιδος Αγροτέρας και πολλών άλλων βωμών, που όμως μόνο μνεία για αυτούς μπορεί να γίνει.  Τα ιερά νερά του Ιλισσού σχεδόν τα ακούγαμε να κυλούν και ο βράχος που περπατήσαμε για να περάσουμε απέναντι μεταμορφώθηκε στο Βατραχονήσι με τους δύο καταρράκτες που έπαιζαν τα παιδιά της αρχαιότητας, όπως αναφέρουν οι πηγές…  Εκεί, κάτω από τον πλάτανο,  μέσα στο θρόισμα των φύλλων, διαβάστηκε απόσπασμα από τον «Φαίδρο», που κάνει περιγραφή του παριλίσσιου αυτού τοπίου…
Ξαναβγήκαμε ύστερα στο σήμερα και στη λεωφόρο Αμαλίας, όπου περπατήσαμε αργά τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, τον περιφερειακό της Ακρόπολης και μπαίνοντας στην αρχαία αγορά από την πάνω είσοδο, κατηφορίσαμε την πανάρχαιη οδό των Παναθηναίων.  Σταθήκαμε, όπως άλλοτε ο Σωκράτης, αντιμέτωποι -με τον ήλιο- στην Ηλιαία και νιώσαμε τη χρονομετρική δύναμη της σταθερής κλεψύδρας.  Αφού πληροφορηθήκαμε τη διαδικασία καταδίκης του Σωκράτη, προσανατολιστήκαμε βάσει της αρχαίας οδού Μαρμαρογλυπών προς το δεσμωτήριο, όπου κρατήθηκε για 30 μέρες ο μεγάλος φιλόσοφος και τελικά ήπιε το κώνειο κερδίζοντας την αθανασία… Η συγκίνηση ιερή και η ευλάβεια στα μάτια σχεδόν θρησκευτική… Πλήθη ξένων τουριστών συρρέουν για να «προσκυνήσουν» και εμείς βρισκόμασταν ακριβώς εκεί…
Εφόσον όμως δε θέλαμε να κλείσουμε τον περίπατο με αυτό το τραγικό συμβάν, αλλά θέλαμε να αφήσουμε το Σωκράτη ζωντανό στη μνήμη μας, πήραμε την αρχαία Δυτική Οδό και επισκεφθήκαμε το Σωκράτη στο σπίτι-υποδηματοποιείο του φίλου του Σίμωνα, νιώσαμε την τιμή να είσαι επιστάτης των 50 πρυτάνεων, όπως ο Σωκράτης για ένα 24ωρο στη Θόλο και πρόεδρος της Βουλής των 500 στο Βουλευτήριο και κλείσαμε διαβάζοντας τους τελευταίους διαλόγους «Ερυξίας» και «Ευθύφρων» μπροστά στη Στοά του Ελευθερίου Διός, όπου συχνά απαντάται στις πηγές να συχνάζει συζητώντας ο φιλόσοφός μας.
Έτσι, έληξε και αυτή η βόλτα μέσα σε ένα κλίμα κατάνυξης, ευχαρίστησης λόγω της αποκάλυψης της σύνδεσης με το παρελθόν και γεμίσματος ψυχής…
Ανανεώσαμε το ραντεβού για το Γενάρη… στο δεύτερο γυμνάσιο… αυτό της Ακαδημίας του Πλάτωνα!!!