Έτσι, φέτος, για πέμπτη συνεχή χρονιά, αντιπροσωπεία μαθητών επισκέφθηκε τους χώρους του Καταφυγίου, προκειμένου να μοιράσουν στους τετράποδους φίλους τους, όχι μόνο φάρμακα, που τόσο έχουν ανάγκη, αλλά και αγκαλιές. Την Τρίτη, λοιπόν, 22 Δεκεμβρίου 2015, και αφού τα πούλμαν φορτώθηκαν με τις προμήθειες, μαθητές και καθηγητές αναχώρησαν για το ΚΑΖ.
Εκεί η υποδοχή που μας επιφύλαξαν ήταν θερμή. Μετά από μια σύντομη ενημέρωση για το έργο του Καταφυγίου και τον τρόπο λειτουργίας του, ακολούθησε αυτό που μικροί και μεγάλοι περίμεναν με ανυπομονησία… τα παιχνίδια με τα σκυλάκια! Πίσω από καθένα κρυβόταν μια ιστορία εγκατάλειψης, ασυνειδησίας και σκληρότητας. Έχουν δίκιο όσοι πιστεύουν ότι το επίπεδο πολιτισμού μιας χώρας αποτυπώνεται στον τρόπο αντιμετώπισης των ζώων. Πολλά από τα σκυλάκια που φιλοξενούνταν στο χώρο αυτό δεν ήταν παρά χριστουγεννιάτικα δώρα, που «εκδιώχθηκαν», όταν έπαψαν να είναι μικρά και χαριτωμένα. Ευτυχώς, χάρη στα φιλοζωικά αισθήματα κάποιων ανθρώπων, είχαν βρει ξανά τροφή και στέγη. Και τώρα βρίσκονταν στις αγκαλιές των μαθητών μας, οι οποίοι φαίνεται να απολάμβαναν και με το παραπάνω την επαφή με τα ζώα αυτά που η ζωή τούς είχε δείξει τη σκληρότητά της. Οι άνθρωποι του Καταφυγίου, μάλιστα, είχαν φροντίσει να ντύσουν μερικά από τα κουταβάκια με στολές Άγιου Βασίλη, δίνοντας γιορτινή νότα στην όλη συνάντηση…
Καθώς πλησίαζε η ώρα που έπρεπε να επιστρέψουμε στο σχολείο, αποχαιρετήσαμε τους μικρούς μας φίλους και ανανεώσαμε το ραντεβού μας για την επόμενη χρονιά…