Επίσκεψη στο Γηροκομείο «Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ» της Ιεράς Μητρόπολης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής και επίδοση μέρους των χρημάτων του Χριστουγεννιάτικου Φιλανθρωπικού Παζαριού

«Εισπράττοντας και προσφέροντας μια  ζεστή αγκαλιά».

Κάθε χρόνο, παραμονές Χριστουγέννων, καθώς διοργανώνουμε το ετήσιο Χριστουγεννιάτικο Φιλανθρωπικό Παζάρι μας, η σκέψη μας στρέφεται προς τους ανθρώπους εκείνους τους οποίους θα θέλαμε να βοηθήσουμε, προσφέροντας ένα μέρος των χρημάτων που συγκεντρώνουμε στο πλαίσιο της εν λόγω δράσης. Κάθε χρόνο, μπορεί να διαφέρουν κάποιοι αποδέκτες, μερικοί, όμως, παραμένουν σταθεροί. Επίσης, κάποιες κοινωνικές ομάδες έρχονται αμέσως στον νου μας, όπως, για παράδειγμα, οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας, οι οποίοι τυχαίνει να περνούν τη ζωή τους σε διάφορα ιδρύματα φιλοξενίας και, ιδίως τις ημέρες των Χριστουγέννων, επιζητούν τη ζεστασιά, την προσοχή, την επικοινωνία αλλά και την οικονομική βοήθεια.

Προσπαθώντας, πρώτ’ από όλα, να στηρίξουμε τα ιδρύματα «της γειτονιάς μας», δηλαδή της Μητρόπολης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής, αποφασίσαμε την Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2019, να επισκεφθούμε το Γηροκομείο «Η Ανάστασις» και να προσφέρουμε σε αυτό το ποσό των 1.500 ευρώ, μέρος των εσόδων του Χριστουγεννιάτικου Φιλανθρωπικού Παζαριού του σχολείου μας.  Το Α1 Λυκείου, μαζί με τον προικισμένο κιθαρίστα Σαρκίς από το Α2 Λυκείου ετοίμασαν ολόκληρο γιορτινό πρόγραμμα για τους φιλοξενούμενους στο ίδρυμα ηλικιωμένους, που περιελάμβανε κάλαντα, χριστουγεννιάτικα τραγούδια, μουσικά κομμάτια υπό τη συνοδεία κιθάρας καθώς και την ανάγνωση δύο χριστουγεννιάτικων διηγημάτων.

Εκείνο το πρωινό του Δεκεμβρίου, η ομάδα των «μικρών καλλιτεχνών» έφτασε στα Σπάτα έτοιμη για δράση. Εφοδιασμένη με κιθάρα, τρίγωνα, ντέφι και γλυκά, βρήκε τους  ενοίκους του γηροκομείου συγκεντρωμένους σε ένα μικρό σαλονάκι στον πρώτο όροφο, δίπλα στα δωμάτιά τους, επειδή -όμως μας εξήγησαν- για πολλούς ήταν πολύ δύσκολο να κατέβουν στο μεγάλο σαλόνι, που βρίσκεται στο ισόγειο.   Ανάμεσα στις κυρίες και τους κυρίους που μας περίμεναν, ξεχώριζε μια λεπτή και αέρινη φιγούρα ενός μοναχού – ένοικου του ιδρύματος, που, για 40 ολόκληρα χρόνια, ζούσε ασκητικά στο μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά. Εκείνος ήταν, μάλιστα, που έδωσε σε όλη τη δράση μια γεύση πνευματισμού. Γενικώς, όλη η παρέα αποτελούταν από ανθρώπους που- όπως φαινόταν- είχαν ζήσει πολλά και δύσκολα χρόνια, αλλά διατηρούσαν μια λάμψη και αισιοδοξία στην όψη τους. Στα πρόσωπά τους, ήταν εμφανώς αποτυπωμένη η χαρά, καθώς υποδέχονταν παιδιά.

Έτσι, μέσα σε κλίμα συγκίνησης, η ομάδα της Α’ Λυκείου ξεκίνησε το πρόγραμμά της, βρίσκοντας μεγάλη ανταπόκριση σε όλα τα τραγούδια, τα μουσικά κομμάτια και τα διηγήματα που ακούστηκαν. Ιδιαίτερη επιτυχία, όμως, γνώρισε το τραγούδι «Το τραμ το τελευταίο», καθώς όλοι οι ένοικοι χτυπούσαν παλαμάκια με ενθουσιασμό και τραγουδούσαν «Ντράγκα ντρουγκ το καμπανάκι»,  ίσως επειδή θυμούνταν «τα νιάτα τους τα έρμα» που περνούσαν «πολύ μιζέρικα».

Μετά από την τρυφερή αυτή συνάντηση-συναυλία, όλοι οι μαθητές κατέβηκαν στον κάτω όροφο, για να παραδώσουν το ποσό των 1.500 ευρώ στη Διευθύντρια του γηροκομείου, κ. Τριανταφύλλου, η οποία, με χαρά, σημείωσε ότι τα χρήματα αυτά επαρκούν, για να καλύψουν τα έξοδα θέρμανσης για έναν μήνα.  Όταν τα παιδιά συνειδητοποίησαν ότι η προσφορά τους χάρισε στις κυρίες και τους κυρίους του γηροκομείου όχι μόνο συναισθηματική αλλά και κυριολεκτική ζεστασιά τις κρύες και «άγιες» ημέρες του χειμώνα, βούρκωσαν και ζήτησαν να ξαναεπισκεφθούν τον φιλόξενο αυτόν χώρο που στεγάζει την «οικογένεια» των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας.

Πριν φύγουμε, μας κέρασαν χυμούς και μπισκότα, όπως συνηθίζεται στα  «ζεστά»  σπίτια και, κρατώντας μέσα μας αυτήν την τρυφερή αίσθηση «αγκαλιάς»  που ανταλλάξαμε με τους καταπληκτικούς και αισιόδοξους ανθρώπους του ιδρύματος «Η Ανάστασις», επιστρέψαμε στο σχολείο, για να τη μεταδώσουμε, με τη σειρά μας, σε άλλους ανθρώπους όχι μόνο κατά τις παραμονές των Χριστουγέννων αλλά και κάθε φορά που θα μας χρειάζονται.